Μύθοι και πραγματικότητα για το υγραέριο.
Επειδή βλέπω αρκετές διχογνωμίες και αμφιβολίες για το υγραέριο,κι έχοντας κάνει περίπου 40.000 εντελώς απροβλημάτιστα χιλιόμετρα με υγραέριο με ένα Χιουντάϊ Santa fe,θεωρώ χρήσιμο να παραθέσω κάποια στοιχεία που θεωρώ απολύτως αντικειμενικά και προέκυψαν μετά από μελέτη έξι μηνών στο διαδίκτυο (κυρίως σε ξένους ιστότοπους) και διασταύρωσή τους με διάφορους τρόπους.Το πιο σοβαρό και εμπεριστατωμένο άρθρο που έχω βρει στο διαδίκτυο ανήκει σε έναν Άγγλο τεχνίτη υγραερίου ( http:/
www.go-lpg.co.uk/VSR.html ) που λέγεται Στήβεν Σπάροου και έχει πανεπιστημιακή κατάρτιση,πράγμα σπάνιο στην ειδικότητά του.Αξίζει λοιπόν να αναφέρω περιληπτικά τα βασικότερα σημεία του άρθρου αυτού,αφού δεν προέρχονται από το μαστρο-Μήτσο της γειτονιάς αλλά από έναν άνθρωπο που έχει κάτσει πολλά χρόνια στα θρανία και ξέρει το αντικείμενό του καλύτερα από τον καθένα.Εξηγεί ότι οι βασικότερες αιτίες της καταστροφής των βαλβίδων (συγκεκριμένα της εισχώρησης των εδρών των βαλβίδων στις κυλινδροκεφαλές,οπότε υπάρχει μερική ή ολική απώλεια ισχύος) είναι οι εξής: 1.Η αλλαγή του σχήματος του μετάλλου από το οποίο αποτελούνται οι κεφαλές και οι έδρες των βαλβίδων. 2.Η τριβή που προκαλείται από την περιστροφική κίνηση των βαλβίδων όταν κλείνουν και 3. Η συγκόλληση μετάλλων που εφάπτονται. Η καταστροφή των βαλβίδων από τις ως άνω αιτίες μπορεί να γίνει με οποιοδήποτε καύσιμο και όχι μόνο με υγραέριο.Η χρήση τριών ή τεσσάρων βαλβίδων ανά κύλινδρο (όπως στους κινητήρες 1.8 tsi του Yeti που έχω) μειώνει κατά πολύ τη φθορά των βαλβίδων από την πρώτη αιτία. Η δεύτερη αιτία δεν μπορεί να αποφευχθεί,αλλά μερική λύση στο πρόβλημα αυτό παρείχε ο μόλυβδος με τις λιπαντικές του ιδιότητες,που δεν υπάρχουν στην αμόλυβδη βενζίνη στο βαθμό που υπήρχαν στη μολυβδούχο,εξ ου και σκλήρυναν τα μέταλλα των βαλβίδων στους περισσότερους κινητήρες (σε ποσοστό 90%) των καταλυτικών αυτοκινήτων,σε σχέση με τους κινητήρες των μη καταλυτικών αυτοκινήτων.(Σημειώνω εδώ ότι η πρόοδος στους κινητήρες έχει επιτευχθεί σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό χάρη στις νομοθετικές παρεμβάσεις για την προστασία του περιβάλλοντος και της υγείας των ανθρώπων,παρά από όλες τις άλλες αιτίες μαζί).Εξαίρεση στον ως άνω κανόνα αποτελούν μερικοί (όχι όλοι) κινητήρες των εξής εταιρειών: Ford,Honda,Jaguar,Subaru μεταξύ άλλων.Αυτοί δεν είναι κατάλληλοι για υγραέριο.Η εταιρεία brc,που είναι η μεγαλύτερη Ιταλική εταιρεία κατασκευής συστημάτων υγραεριοκίνησης,έχει δύο λίστες με τα ακατάλληλα για υγραεριοκίνηση μοντέλα.Όσον αφορά στην τρίτη αιτία καταστροφής των βαλβίδων,ο πιο απλός τρόπος για την αποφυγή ή την καθυστέρηση εμφάνισής της είναι η επικάθηση "βρωμιάς" στις επιφάνειες των μετάλλων.Αυτή η "βρωμιά" μπορεί να είναι λάδι,μπορεί να είναι μπογιά,ή καπνιά από την καύση ορισμένων καυσίμων,όπως η αμόλυβδη βενζίνη.
Αυτή είναι η πιο βασική διαφορά υγραερίου και βενζίνης όσον αφορά στις βαλβίδες,αφού το υγραέριο έχει πιο καθαρή καύση και δεν παράγει επικαθήσεις άνθρακα. Όσοι λοιπόν τεχνίτες λένε (και είναι πολλοί) ότι επειδή το υγραέριο έχει πιο καθαρή καύση προστατεύει τον κινητήρα,ή ψεύδονται ή δεν ξέρουν τι τους γίνεται! Λόγω της ως άνω ιδιότητας του το lpg μπορεί να προκαλέσει μακροπρόθεσμα την συγκόλληση των κεφαλών και των εδρών των βαλβίδων,αλλά αυτό το μακροπρόθεσμα συχνότατα σημαίνει σε χρονικό σημείο μεταγενέστερο από αυτό που το παλιό αυτοκίνητο δεν είναι πλέον διατηρήσιμο από οικονομική άποψη,δεδομένου ότι το ως άνω φαινόμενο έχει μικρή επίπτωση στις σκληρές βαλβίδες,όπως διευκρινίζει ο Σπάροου.Αναφέρει ακόμη ότι ο ψεκασμός μικρών ποσοτήτων λαδιού από τη λαδιέρα "πρέπει" να έχει ένα μικρό ψυκτικό αποτέλεσμα στις βαλβίδες,αν και είναι πιθανώς τόσο μικρό που δεν διαφοροποιεί τις θερμοκρασίες των βαλβίδων.Μπορεί κάλλιστα όμως να καταστραφεί ο καταλύτης από τη χρήση λαδιέρας,όπως συμπληρώνει ο ίδιος και όπως μου έχουν πει έμπειροι Έλληνες τεχνίτες.Επομένως το σύνθημα "όχι στις λαδιέρες και ξυδιέρες" με βρίσκει απολύτως σύμφωνο.
Η πιο συχνή παρανόηση για το υγραέριο (που έχει αναφερθεί και στις σελίδες του forum μας) είναι ότι κάνει δήθεν τη μηχανή να λειτουργεί σε υψηλότερες θερμοκρασίες απ΄ό,τι η βενζίνη. Η αλήθεια είναι ότι το υγραέριο έχει μόνο το 85% της θερμαντικής ικανότητας ίσης ποσότητας βενζίνης.Επειδή όμως το υγράεριο ψεκάζεται συνήθως ως ατμός δεν ψύχει τις βαλβίδες όπως η βενζίνη,με αποτέλεσμα οι βαλβίδες να έχουν ελαφρώς (το τονίζω,ελαφρώς) υψηλότερη θερμοκρασία με τη χρήση υγραερίου,που προκαλεί την καταστροφή τους μόνον αν οι βαλβίδες είναι πολύ μαλακές,όπως σε ορισμένους κινητήρες των εταιρειών που προανέφερα.Για τον ψεκασμό υγρής μορφής,μπορώ να πω ότι δεν είναι πανάκεια,τουλάχιστον στο τωρινό επίπεδο εξέλιξης,αφού έχουν αναφερθεί διάφορα προβλήματα συνυφασμένα με αυτήν την πράγματι εξελιγμένη τεχνολογία.
Οι καταλληλότεροι κινητήρες για χρήση υγραερίου είναι αυτοί που έχουν σκληρές βαλβίδες και ταυτόχρονα 4 βαλβίδες ανά κύλινδρο,όπως οι tsi 1.8 για τους οποίους έχω ρωτήσει συγκεκριμένα τεχνίτη που εμπιστεύομαι απόλυτα (και μου ζήτησε μάλιστα και τον κωδικό του κινητήρα για να μου απαντήσει υπεύθυνα). Ακόμη όμως κι αν συντρέχουν οι προϋποθέσεις που προανέφερα για την τοποθέτηση υγραερίου,οι βαλβίδες μπορεί πράγματι να καταστραφούν αν δεν είναι σωστό το μείγμα αέρα-καυσίμου,εξ ου και παίζει πολύ σημαντικό ρόλο το καλό μηχάνημα και ο σωστός τεχνίτης,που θα κάνει αψεγάδιαστη τοποθέτηση και ρύθμιση.
Ο Σπάροου καταλήγει λέγοντας ότι αν οι βαλβίδες ενός κινητήρα είναι φτιαγμένες για να λειτουργούν σωστά σε όλη την αναμενόμενη διάρκεια ωφέλιμης ζωής του αυτοκινήτου με την σύγχρονη αμόλυβδη βενζίνη,είναι κατάλληλες και για χρήση υγραερίου,χωρίς προβλήματα.Σημειώνει τέλος ότι η καταστροφή των βαλβίδων μπορεί να γίνει και με τη χρήση αμόλυβδης βενζίνης.
Κλείνοντας το θέμα για την τοποθέτηση υγραερίου που προβληματίζει μερικούς συναδέλφους πρέπει να αναφέρω το αυτονόητο,ότι κάθε απόφαση στη ζωή έχει ένα ρίσκο,αλλά για να αποφασίσει κανείς αν θα το πάρει ή όχι το ρίσκο,πρέπει απαραίτητα να γνωρίζει όλες τις παραμέτρους για να εκτιμήσει σωστά το μέγεθός του και σ΄αυτό το σημείο πιστεύω ότι βοηθούν όσα προανέφερα.
Από την θεωρία στην πράξη.
Απαντώντας στον συνάδελφο lakis21,μπορώ να προτείνω τρεις εταιρείες που θεωρώ κορυφαίες στο χώρο της υγραεριοκίνησης,από εκτεταμένη έρευνα που έχω κάνει στο διαδίκτυο.Είναι οι brc, zavoli και icom. Aλλά το καλό μηχάνημα δεν σημαίνει απολύτως τίποτε χωρίς τον σωστό μάστορα και δυστυχώς αυτό είναι ρουλέτα σήμερα που κι η κουτσή Μαρία τοποθετεί υγραέριο,ακόμη και με συνθήκες σούπερ-μάρκετ... Εγώ βρήκα ένα μάστορα (που τοποθετεί μόνο brc) μετά από αγχώδη έρευνα έξι μηνών και μου έκανε τόσο καλή δουλειά στο Santa fe που θα πάω με κλειστά μάτια το Υeti μου σε αυτόν όταν λήξει η εγγύηση του κινητήρα σε τέσσερις μήνες.Το πρόβλημα είναι ότι βρίσκεται στη Νίκαια Αττικής,οπότε δεν εξυπηρετεί τον συνάδελφο που μένει στη Χαλκιδική.
