Στη δική μου περίπτωση-στον δικό μου σκυλάκο, δεν υπάρχει σωτηρία..
Απλώς με κορτιζόνες και άλλα φάρμακα, τον βοηθάω όσο μπορώ..
Αιμορραγεί από τη μύτη μέρα παρά μέρα, και δεν μπορεί να τρέξει πια, ίσα που σηκώνεται να φάει λίγο...
Είναι μεγάλος, 13 χρόνων, αυτό μόνο μας παρηγορεί..., έζησε σχεδόν τη ζωή του..
Δυστυχώς, αναμένουμε το μοιραίο..
Ναι Λουκά, σκνίπες-που βρέθηκαν;
Και κολάρο αντιψειρικό κάθε μήνα, και χάπια αποπαρασίτωσης, και αμπούλες!
Άμα είναι μοιραίο, δεν γλυτώνεις..
Πέρυσι ο μεγάλος σκύλος έπαθε συγκοπή, αγκαλιά τον πήγα 11 το βράδυ και τον έσωσα...
Πριν χρόνια έχασα τα δυο αγαπημένα μου Σέττερ Ιρλανδίας καθαρόαιμα από Καλαζάρ, και έκλαιγα σαν μωρό....
Είχα πει κι εγώ να μην ξαναμπλέξω, αλλά αυτός ο καημένος που είναι άρρωστος τώρα, ξεπρόβαλε από ένα κανάλι-κουτάβι-, ίσα που περπατούσε,
και με ακολούθησε μέχρι το σπίτι, 10 λεπτά δρόμο, χωρίς να του μιλάω! Πως να τον έδιωχνα;
Έγινε ο καλύτερος φύλακας, 13 χρόνια τώρα...
Συγνώμη αν σας έκανα την καρδιά περιβόλι, αλλά...
Σας ευχαριστώ για τις ευχές σας παιδιά...
Άντζελα, περαστικά, εσύ τι γλυτώνεις πιστεύω...
Καλημέρα!
Πάω για τα τελευταία ποτίσματα, γιατί αύριο μας κόβουν το (αρδευτικό) νερό για μια βδομάδα...
